Niedobór witaminy B1 upośledza wydzielenie soku żołądkowego

Niedobór witaminy B1 upośledza wydzielenie soku żołądkowego, powoduje brak łaknienia, zaburzenia w trawieniu i przyswajaniu, zmniejsza napięcie i ruchliwość przewodu pokarmowego, doprowadza do osłabienia.
Najczęstszym jednak następstwem braku witaminy B1 jest zapalenie nerwów, zwłaszcza występujące w beri-beri, w alkoholizmie, cukrzycy i ciąży.
Notowano też wyleczenie półpaśca podawaniem witaminy B12.
Opisany w roku 1881 zespół Wernickego jest uzależniany od braku witaminy B1 (“mózgowa postać beri-beri”).
Najdawniej znanym zespołem powstającym wskutek braku witaminy B1 jest beri-beri.
Ten zespół kliniczny charakteryzuje się zapaleniem wielonerwowym, zanikami mięśniowymi, zaburzeniami w układzie krążenia i nieraz obrzękami.
Choroba ta była znana w Chinach przeszło 2600 lat przed naszą erą.
W roku 1642 Jacobus Bontius opisał tę jednostkę chorobową i podał, że tubylcy na Jawie nazywają ją beri-beri.
Beri-beri panowała nagminnie we flocie japońskiej, gdzie w ubiegłym stuleciu chorowało, a nawet umierało na nią wielu marynarzy.
Dopiero w roku 1882 Takaki, kierownik generalny służby zdrowia w marynarce japońskiej, doszedł do wniosku, że przyczyną choroby jest wadliwy sposób odżywiania.
W roku 1881 szkolny okręt Rinjio, który powrócił z podróży dokoła świata, przywiózł 169 chorych na 376 ludzi załogi, prócz tego w czasie rejsu 25 marynarzy zmarło.
W roku 1882 Takaki na okręcie Iaukuba zmienił sposób odżywiania: wprowadzono mięso, ryby, część łuszczonego ryżu zastąpiono jęczmieniem.
W czasie podróży na statku tym zachorowało tylko 14 osób, i to wyłącznie spośród tych, którzy nie jedli nowowprowadzonych pokarmów.
Od tego czasu beri-beri znikła z szeregów marynarki japońskiej.
Takaki uważał jednak, że chorobę można usunąć podawaniem mięsa i że głównym czynnikiem leczniczym jest białko.
Następne spostrzeżenia nad beri-beri poczynił holenderski lekarz Eijkman.
W roku 1897 w doświadczeniach na ptakach wykazał, że stosując, jako pokarm ryż polerowany można wywołać zapalenie wielonerwowe identyczne ze zmianami występującymi w beri-beri.
W dalszym ciągu swoich doświadczeń Eijkman stwierdził, że u chorych na beri-beri kur i gołębi poprawa lub wyleczenie następowało po podaniu wyciągu z otrąb ryżowych.
Dodanie tego wyciągu do polerowanego ryżu nie zapobiegało zapaleniu wielonerwowemu.
Wyniki swoich doświadczeń na ptakach zastosował Eijkman u ludzi.
Na podstawie bardzo bogatego materiału Eijkman zebrał następujące dane: na 10 000 ludzi odżywianych ryżem niepolerowanym wystąpił tylko jeden przypadek choroby beri-beri, u osób odżywiających się mieszaniną ryżu polerowanego i niepolerowanego na 100 osób były 4 przypadki beri-beri, natomiast wśród ludzi jedzących wyłącznie ryż polerowany zespół beri-beri występował aż w 391
[podobne: restauracja puławy, restauracja Wieliczka, restauracja kielce ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

 

Powiązane tematy z artykułem: restauracja kielce restauracja puławy restauracja Wieliczka